HEVALTIYA KERAN

Serhad bi berbanga sibê re rabû, werqîlên

êzingan li ser kerên xwe şidand û berê xwe da

çiyê. Di demek kurt de, sê bar êzing jêkir û ket

ser riya bajêr.

Kerekî wî gelekî xurt bû, ço ne digîhand xwe û

hergav li pêşiyê diçû. Kerê din teva ku ne wek yê

pêşî bû; wî jî bargiraniyek mezin ji xwediyê xwe

re dernedixist. Lê kerê sisêyan, kezeba Serhad

reş kiribû. Her sed dused gavî diçû, diket xwarê

û mexel dihat. Heta Serhad bi serê xwe barê wî

rast dikir û ew radikir ser lingan, pişta wî diket

ber wî.

Serhad di dilê xwe de her nifir dikir û sûnd

dixwar, ku vê carê kerekî baş ji xwe re bikire. Ji

ber ku aboriya Serhad li ser firotina êzingan bû

û ev tişt her car dihat serê wî.

Serhad gihişt bajêr, êzingên xwe firotin û berê

xwe da xana ku her gav diçuyê. Silav li xwediyê

xanê kir, her sê kerên xwe bi singan ve girêdan û

ber bi çarşiya canbaza çû. Ew li nav kerên ku li

mazatê bûn geriya û yek ji wan kete serê wî.

Kerekî wek bergîrekî bû. Rewşa wî baş xuya

dikir. Ji bo ku, ji kerê xwe gelek tirsiyabû, bazarek

taybetî bi xwediyê kerê re kir:

- Heyran, ez li kerekî baş digerim. Ez her roj

êzingan ûnim bajêr. Rewşa kerê te baş xuya dike,

31

lê dîsa jî dixwazim bazara xwe baş bikim. Eger

kerê te qelp û zexel be, ez ê wî bi şûn de

vegerînim.

Xwediyê kerê bê ku li ser bifikire, bi carekê

bersîva Serhad da:

- Bi Yezdanê jor, tu kerekî wiha xurt û li ser

xwe, zor dibînî. Heta sibê ji te re mohlet û di dilê

xwe de jî got:  » Ma tê çawa pê derxînî, ku kerê

min zexel û qelp e. Ev der ne gund e, ku tu barê

êzingan li wî bikî û pê derxînî ku kerê min ne

weke qilafetê xwe ye. Ji xwe, gava tu sibê dîsa

werî bajêr, tu dê min li vir nebînî. »

Serhad bêyî ku dirêj bike jê re got:

- Ez bawer nakim ku pêwîst be tu heta sibê

mohletê bi min dî. Eger kerê te qelp û zexel be,

ez dê zû vegerim.

Serhad xatir ji xwediyê kerê xwest û ker ber bi

xanê ve ajot. Demekî dirêj derbas nebû, Serhad

paş de vegeriya, hate mazatê. Hîn xwediyê kerê li

wê derê bû. Ew li bendê bû ku kerên xwe yên

din bifiroşe. Serhad hat cem wî û jê re got:

-Birako, kanî perekên min û ji te re kerê te!

Kerê te him zexel e û him mexel e.

Xwediyê kerê bîhna xwe teng kir û got:

- Ez kerê xwe paş de venagerînim. Kerê min

kerekî gelekî xurt e. Ma tu lê nane rî, ew weke

qantirekî ye. Tu bi çi awayî dikarî vî tiştî ji bo

kerê min bibêjî?

-Heyran ne pêwîst e, ku em serê hevdû

biêşînin. Kerê te ne li gor qilafetê xwe ye û ne jî

weke ku tu pesnê wî didî ye.Kanî perekên min.

Ez naxwazim derûdor dengên me bibihîzin û ne

lazim e, ku ez te bikşînim heqiyê.

Xwediyê kerê bewerî pê anî, ku ew ji destê

Serhad nafilite. Lê di dilê wî de jî bûbû kuL.

Gelo, bi çi awayî Sehad tê derxist, ku kerê wî

qelp û zexel e? Xwediyê kerê vegeriya ser

Serhad û ji wî re got:

-Baş e. Ez dê perên te bidim. Lê bi şertekî.

Divê tu ji min re bibêjî, bê te bi çi awayî tê derxist,

ku kerê min qelp û zexel e.

Serhad hinekî mizmizî û bersîva pirsa wî da:

- Eger ev be, ev gelekî hêsan e. Sê kerên min

hene û niha li xanê girêdayî ne.Yek ji wan gelekî

xurt e, ço nagihîne xwe. Yek jî ne weke yê xurt

e, le ne pir xerab e jî. Lê yê sisêyan him zexel e

û him mexel e. Her gava ku ez wî tînim bajêr,

kezeba min pê re reş dibe.

Gava min kerê te bir xanê; pêşî kerê te û yê

min yê herî xurt hevdu bîhn kirin. Demek dirêj

derbas nebû, wan paşiya xwe dan hevdu û bi

zîtokan hatin hev. Dûre, wî û kerê min yê duyem

hevdû bîhn kirin. Wan jî li hevdû nekirin û

paşiya xwe dan hev. Lê gava dor hat ser kerê

min yê siyem, yê ku him zexel û him mexel e; te

digot qey ew destbirakên hevdû yên eskeriyê ne.

We gavê min tê derxist, ku kerê te ji sefê kerê

min yê zexel û mexel e.

Serhad perên xwe paş de girtin, xatir JI

xwediyê kerê xwest û berê xwe da xanê.

source :

çirok û serpêhatiyên kurdî
Amadekar : Zinar Soran

Gurî

Posté par Adil Kurdî le déc 31 2014. inséré dans Adil Kurdî, Kurdî, Nivîs û Analîz, Rojev, Çîrok. Vous pouvez suivre les réponses de cet article à travers le RSS 2.0. Les commentaires et les pings sont actuellement fermés.

Les commentaires sont fermés

Connexion | rojbasvarto